Η αφύπνιση, η παράνοια και η αυλαία.
Πέμπτη, 14 Ιανουάριος 2010 16:27 | 
Για μια ακόμα φορά τα «αφυπνισμένα» απομεινάρια του πάλαι ποτέ κραταιού ΕΣΝΕ μας βγάζουν ασπροπρόσωπους, τόσο γιατί δικαιωθήκαμε αναφορικά με τη σκληρή στάση που κρατήσαμε καθ’ όλο το διάστημα της διαστροφικής τους μεταλλαγής, όσο και για την σωστή μας πρόβλεψη σχετικά με το προδιαγεγραμμένο τέλος του συνδέσμου, ως απότοκο των μοιραίων χειρισμών των εσχάτων… αιρετών ερετών του…
Με αίσθημα μάλλον λύπης παρά χαράς, απευθύνουμε τον έσχατο χαιρετισμό στο αποστεωμένο πλέον κουφάρι του συνδέσμου, που κάποτε συμβόλιζε ένα υπολογίσιμο κομμάτι της νοσηλευτικής ιστορίας του τόπου.
Κυρία πρόεδρε, θα μπορούσαμε να ευχαριστήσουμε εσάς και τους αυλικούς που σας περιστοιχίζουν, για τον καταλυτικό σας ρόλο στο διασυρμό και τον οριστικό ενταφιασμό του ΕΣΝΕ, αλλά δε θα το κάνουμε.
Με τους αξιολύπητους χειρισμούς σας, μεταμορφώσατε έναν αρκούντως αξιόμαχο αντίπαλο, σε ένα γραφικό περιφερόμενο θίασο, που κανείς πλέον δεν παίρνει στα σοβαρά.
Ο σώζων εαυτόν σωθήτω…
Με αίσθημα μάλλον λύπης παρά χαράς, απευθύνουμε τον έσχατο χαιρετισμό στο αποστεωμένο πλέον κουφάρι του συνδέσμου, που κάποτε συμβόλιζε ένα υπολογίσιμο κομμάτι της νοσηλευτικής ιστορίας του τόπου.
Κυρία πρόεδρε, θα μπορούσαμε να ευχαριστήσουμε εσάς και τους αυλικούς που σας περιστοιχίζουν, για τον καταλυτικό σας ρόλο στο διασυρμό και τον οριστικό ενταφιασμό του ΕΣΝΕ, αλλά δε θα το κάνουμε.
Με τους αξιολύπητους χειρισμούς σας, μεταμορφώσατε έναν αρκούντως αξιόμαχο αντίπαλο, σε ένα γραφικό περιφερόμενο θίασο, που κανείς πλέον δεν παίρνει στα σοβαρά.
Ο σώζων εαυτόν σωθήτω…
