Οι εξαγγελίες του Πρωθυπουργού στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης προκαλούν έντονο προβληματισμό στη νοσηλευτική κοινότητα, καθώς, για ακόμη μία φορά, απουσίασε οποιοδήποτε ουσιαστικό μέτρο στήριξης των Νοσηλευτών του Εθνικού Συστήματος Υγείας.
Ούτε ουσιαστική οικονομική ενίσχυση. Ούτε νέα κίνητρα προσέλκυσης και παραμονής στο ΕΣΥ. Ούτε μία συγκεκριμένη δέσμευση για την αντιμετώπιση της δραματικής έλλειψης Νοσηλευτών.
Η ΠΑ.ΣΥ.Ν.Ο.–Ε.Σ.Υ. επισημαίνει εδώ και χρόνια ότι η συνεχιζόμενη απαξίωση του επαγγέλματος του Νοσηλευτή έχει πλέον ξεπεράσει τα όρια ενός κλαδικού ή εργασιακού ζητήματος.
Μετατρέπεται σε μείζον πρόβλημα για τη λειτουργία και τη βιωσιμότητα του ίδιου του ΕΣΥ.
Η αντίφαση της κυβερνητικής πολιτικής είναι εμφανής.
Από τη μία πλευρά, επενδύονται σημαντικοί πόροι από το Ταμείο Ανάκαμψης και εθνικές πηγές για την ανακαίνιση και τον εκσυγχρονισμό νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας, την προμήθεια σύγχρονου εξοπλισμού και την ανάπτυξη νέων μονάδων και υπηρεσιών.
Πρόκειται για επενδύσεις αναγκαίες, τις οποίες ασφαλώς χαιρετίζουμε.
Από την άλλη πλευρά, όμως, δεν υπάρχει αντίστοιχη επένδυση στους ανθρώπους που θα κληθούν να λειτουργήσουν αυτές τις υποδομές.
Δεν μπορεί να σχεδιάζεται το ΕΣΥ του αύριο χωρίς να εξασφαλίζονται σήμερα οι Νοσηλευτές που θα το στελεχώσουν.
Τα κτίρια δεν νοσηλεύουν.
Τα μηχανήματα δεν κρατούν βάρδια.
Οι καινούργιες κλίνες δεν φροντίζουν ασθενείς.
Οι Νοσηλευτές το κάνουν.
Εάν δεν υπάρξει άμεσα μια ολοκληρωμένη πολιτική με ουσιαστικά μισθολογικά, επαγγελματικά και θεσμικά κίνητρα για την προσέλκυση νέων Νοσηλευτών και την παραμονή των ήδη υπηρετούντων, η εξέλιξη είναι προβλέψιμη.
Θα διαθέτουμε ανακαινισμένες κλινικές με κλειστές κλίνες, νέες μονάδες χωρίς επαρκές προσωπικό και σύγχρονες υποδομές που δεν θα μπορούν να αξιοποιηθούν στο σύνολο των δυνατοτήτων τους.
Η συρρίκνωση των παρεχόμενων υπηρεσιών Υγείας δεν θα χρειαστεί τότε να αποτελέσει πολιτική απόφαση.
Θα επιβληθεί από την έλλειψη Νοσηλευτών.
Και τις συνέπειες δεν θα τις υποστούν μόνο οι εργαζόμενοι.
Θα τις υποστεί ο πολίτης με μεγαλύτερες αναμονές στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, ο ασθενής που θα περιμένει περισσότερο για ένα χειρουργείο, η οικογένεια που θα αναζητά διαθέσιμη κλίνη και, τελικά, ολόκληρη η κοινωνία μέσα από τη σταδιακή αποδυνάμωση του δημόσιου συστήματος Υγείας.
Η ΠΑ.ΣΥ.Ν.Ο.–Ε.Σ.Υ. θεωρεί ότι το πραγματικό μέτρο επιτυχίας μιας μεταρρύθμισης στην Υγεία δεν είναι πόσα κτίρια ανακαινίστηκαν ή πόσα μηχανήματα αγοράστηκαν, αλλά πόσες υπηρεσίες μπορούν πραγματικά να λειτουργήσουν με ασφάλεια και ποιότητα για τον ασθενή.
Γι’ αυτό απαιτείται άμεσα μια διαφορετική πολιτική για τη Νοσηλευτική: ουσιαστική μισθολογική αναβάθμιση, ειδικά κίνητρα προσέλκυσης και παραμονής, θεσμική και επαγγελματική αναβάθμιση, ασφαλείς αναλογίες Νοσηλευτών προς ασθενείς και ένας συνολικός σχεδιασμός για την κάλυψη των τεράστιων κενών του ΕΣΥ.
Οι Νοσηλευτές δεν δημιουργούνται από τη μία ημέρα στην άλλη.
Η εκπαίδευσή τους απαιτεί χρόνια και η απόκτηση της απαραίτητης κλινικής εμπειρίας ακόμη περισσότερα.
Η Πολιτεία οφείλει να επενδύσει στους Νοσηλευτές τώρα, πριν η έλλειψή τους καταστεί μη αναστρέψιμη.
Γιατί διαφορετικά κινδυνεύουμε να παραδώσουμε στην ελληνική κοινωνία ένα σύγχρονο και πανάκριβο ΕΣΥ, με κλειστές κλίνες και μονάδες που δεν θα μπορούν να λειτουργήσουν επειδή δεν θα υπάρχουν αρκετοί Νοσηλευτές για να τις στελεχώσουν.
Το δίλημμα είναι πλέον ξεκάθαρο: επενδύουμε μόνο στις υποδομές ή επενδύουμε και στους ανθρώπους που δίνουν ζωή σε αυτές;
Για την ΠΑ.ΣΥ.Ν.Ο.–Ε.Σ.Υ. η απάντηση είναι αυτονόητη
Σύγχρονο ΕΣΥ χωρίς Νοσηλευτές δεν υπάρχει.
