Αναμένοντας την πολυπόθητη ανακοίνωση της κυβέρνησης δέσμευσης για τη δίκαιη ένταξη των Νοσηλευτών στα Β.Α.Ε. κατά τη διάρκεια της 89ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, παραμείναμε στην αναμονή και δεχτήκαμε για ακόμη μια φορά την ματαίωση ως Νοσηλευτές, καθώς δεν υπήρξε ουδεμία σχετική αναφορά. Ο κυβερνητικός προγραμματισμός, αλλά και οι πολιτικές υγείας γενικότερα συνεχίζουν να λειτουργούν αντι – νοσηλευτικά και να εθελοτυφλούν επιδεικτικά πλέον, καθώς κανένας δεν ασχολείται με τους Νοσηλευτές.
Σχεδόν σε όλες τις ειδικότητες των επαγγελμάτων υγείας ικανοποιούνται αιτήματα, χορηγούνται επιδόματα, παρέχονται ευνοϊκές νομοθετικές ρυθμίσεις… εκτός από τους Νοσηλευτές, οι οποίοι συνεχίζουμε να εργαζόμαστε σε έναν εργασιακό και νομοθετικό μεσαίωνα σε ότι αφορά τα επαγγελματικά μας δικαιώματα και την περαιτέρω ανάπτυξη του επαγγέλματος.
Τα στατιστικά στοιχεία στελέχωσης και αντιστοιχίας Νοσηλευτών ανά κλίνη και ανά κατοίκους είναι διαχρονικά τραγικά και επιδεινώνονται ραγδαία, αλλά όπως διαπιστώνεται δεν απασχολούν ιδιαιτέρως τις πολιτικές υγείας. Ακόμη και τα πρόσφατα συμβάντα με τις μεταγγίσεις αίματος, δεν έδειξαν να προκαλούν αίσθηση…, αλλά αναλγησία, καθώς υπό τον «μανδύα» των πρωτοκόλλων, επιχειρείται με κάθε προχειρότητα, η πλήρης στελέχωση όλων των βαρδιών με Νοσηλευτές σε κάθε βάρδια. Αλήθεια για ποιους Νοσηλευτές μιλάμε; Πόσοι έχουν απομείνει για να στελεχώσουν με ασφάλεια τις Υπηρεσίες Υγείας; Απλά ρητορικά ερωτήματα…
Η πραγματικότητα έχει μια εντελώς διαφορετική όψη, η οποία πλέον δεν δύναται ούτε να αποσιωπηθεί, ούτε να καλυφθεί με «εγκαίνια» κλινικών και ψηφιακών εφαρμογών. Οι «ήρωες» δεν αντέχουν να «βάλουν» πλάτη, ούτε αρέσκονται να κόβουν κορδέλες. Δεν επαρκούμε αριθμητικά, ούτε έχουμε τα σωματικά και τα ψυχικά αποθέματα για να ανταπεξέλθουμε στο αδηφάγο σύστημα υγείας, ευρισκόμενοι ανά πάσα στιγμή αντιμέτωποι με τις εισαγγελικές αρχές.
Όλες οι συσσωρευμένες παθογένειες και κυρίως οι τραγικές απολαβές σε σχέση με τις απαιτήσεις του επαγγέλματος έχουν οδηγήσει χιλιάδες νοσηλευτές σε αναζήτηση εργασίας σε χώρες του εξωτερικού, σε πιο υγιή εργασιακά περιβάλλοντα, ακόμα και σε αλλαγή επαγγέλματος και κυρίως διευρύνεται η αποστροφή των νέων ανθρώπων από το επάγγελμα, οπού αποτυπώνεται με τις κενές θέσεις στα Πανεπιστημιακά Τμήματα Νοσηλευτικής.
Ο «αντι-νοσηλευτικός» προσανατολισμός των πολιτικών υγείας, ωθεί τους Νοσηλευτές στην φυγή από το Εθνικό Σύστημα Υγείας και απομακρύνει τους νέους ανθρώπους να επιλέξουν την Νοσηλευτική, ως επαγγελματική αποκατάσταση. Η Πολιτεία οφείλει να λάβει όσο πιο άμεσα τα κατάλληλα μέτρα και να επενδύσει επί της ουσίας στους Νοσηλευτές, ώστε το επάγγελμα να γίνει ελκυστικό, αξιόπιστο κοινωνικά καταξιωμένο και εξελίξιμο τόσο ως προς την επαγγελματική σταδιοδρομία, όσο και προς την ποιότητα ζωής των Νοσηλευτών.
Η χάραξη εθνικής στρατηγικής για την βιωσιμότητα του νοσηλευτικού επαγγέλματος είναι πιο αναγκαία από ποτέ και δεν χωρούν ημίμετρα. Η παροχή ποιοτικών υπηρεσιών υγείας προς τους πολίτες είναι αδιαπραγμάτευτη και χωρίς Νοσηλευτές υπονομεύεται η ασφάλεια των ασθενών και η βιωσιμότητα του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Είτε θα αλλάξουν προσανατολισμό οι πολιτικές υγείας απέναντι στους Νοσηλευτές, είτε θα αυξάνονται οι αποχωρήσεις των Νοσηλευτών προς πάσαν κατεύθυνση.
Τελικά ποια θεωρείται χειρότερη στρατηγική… η μη προσέλκυση νέων
Νοσηλευτών στο σύστημα υγείας ή οι μαζικές αποχωρήσεις υπηρετούντων Νοσηλευτών;
Τζαννής Πολυκανδριώτης,
Γενικός Γραμματέας
Πανελλήνιας Συνδικαλιστικής Νοσηλευτικής Ομοσπονδίας του Ε.Σ.Υ.
